Сянно — адзін з найстаражытнейшых гарадоў Віцебскай вобласці з багатай гісторыяй, якая сягае каранямі ў XV стагоддзе. Назва горада, верагодна, паходзіць ад гандлю сенам, які вёўся на мясцовых кірмашах, альбо мае фіна-ўгорскае паходжанне.
Сянно ўпершыню згадваецца ў дакументах часоў Вялікага Княства Літоўскага: «На ршы ў Обольцех сяло Сянно Мілашу Войшвілову (аддана) князю Адзінцова сяло Прыхабы». Мілаш Войшвілаў атрымаў права кіравання маёнткам ад вялікага князя Казіміра Ягелончыка.
У спісе войскаў Вялікага Княства Літоўскага згадваюцца князі Сянненскія.
Маскоўскія войскі Івана Грознага пад кіраўніцтвам ваяводы князя Барыса Гарбатага спалілі Сянно. У гэтым жа годзе Сянно згадваецца як маёнтак Віцебскага павета Вялікага княства Літоўскага.
Вядзецца судовы працэс паміж уладальнікамі Сянно — князем Дзмітрыем Відуніцкім-Любецкім, яго пасынкам Рыгорам Сянненскім-Грыбоўскім і настаяцелем Оболецкага касцёла за права ўласнасці на маёнтак.
Сянно згадваецца пры апісанні мяжы Віцебскага ваяводства: «займучы Сянно зовсім Вятца Плябаньскае, на мяжы князёў Друцкіх, Лукамльскіх, Бяліцу зовсім, Палоннае і Лемніцу, а Аболца і ўсе Смаляне».
Дзмітрый Фёдаравіч Сапега будуе ў Сянно замак па класічным узоры XVI-XVII стагоддзяў тыпу "палаца ін фортэца" - крэпасць-палац. Паводле гэтага праекта, палацавыя збудаванні былі пазбаўлены абарончых функцый, якія выконвалі сістэмы фартыфікацыйных збудаванняў вакол палаца. Замак быў разбураны і спалены шведскімі войскамі падчас Паўночнай вайны (1700-1721 гг.). Цяпер на месцы замчышча стаіць фізкультурна-аздараўленчы комплекс.
Сянно знаходзілася ва ўладанні Рэгіны Корсак-Сакалінскай. Яе муж Андрыяш Друцкі-Сакалінскі атрымаў горад у якасці пасагу.
Марцін Курч, былы фелінскі стараста (Фелін - сучасная Эстонія, былая рэзідэнцыя магістра Лівонскага ордэна), афіцыйна перадаў свайму сыну Яўстафію права ўласнасці на чацвёртую частку Сенненскага маёнтка, уключаючы замак, мястэчка і ўсе суправаджальныя ўладанні з цэрквамі і фондамі.
Уладальнік Сянно Яўстафій Курч узводзіць драўляны касцёл ордэна Францыска Асізскага.
Уладальнікамі Сянно зноў былі Друцкія-Сакалінскія. Дачка Андрыяша Друцкага-Сакалінскага Элеанора разам з мужам Мікалаем Рыгоравічам Хлявінскім прадаюць маёнтак канцлеру Вялікага княства Літоўскага Льву Сапегу.
Уладальнікам Сянно становіцца мінскі кашталян Юзаф Любецкі, аднак у гэтым жа годзе маёнтак пераходзіць да Крыштафа Тышкевіча і яго жонкі Тэрэзы.
Віленскі архітэктар Іаган Вільгельм Фрэзер па замове ўладальнікаў Сянно Тадэвуша і Ядвігі Агінскіх будуе цагляны касцёл у стылі барока, асвечаны ў гонар Святой Тройцы. З дазволу Папы Рымскага Клімента XIV у яго з Рыма пераносяцца мошчы святога Фортуната. Касцёл дзейнічаў да 1937 года, а ў 1962 годзе быў падарваны.
У Сянно пабудаваны францысканскі манастыр, дзе манахі адкрылі першую ў горадзе школу для хлопчыкаў. У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай Сянно ўвайшло ў склад Расійскай імперыі, атрымаўшы статус павятовага горада Аршанскай правінцыі.
Сянно становіцца павятовым горадам Магілёўскай губерні.
Зацверджаны праект упарадкавання планіроўкі Сянно. Паводле яго ў горадзе ўзведзена адміністрацыйнае збудаванне ў стылі класіцызму, якое было разабрана ў 1974-1975 гг. Цяпер на яго месцы знаходзіцца будынак райвыканкама.
22 мая Сянно наведала Кацярына II, якая накіроўвалася з Полацка ў Магілёў на сустрэчу з аўстрыйскім імператарам Іосіфам II. У сваім дзённіку яна адзначыла: «Дарога паміж Сянно і Шкловам месцамі вельмі жывапісная і падобная на ангельскі парк».
Указам расійскай імператрыцы Кацярыны II зацверджаны герб Сянно: дзве залатыя косы на зялёным полі пад выявай двухгаловага арла.
Сянно пераходзіць у склад Беларускай губерні.
Сянно зноў уваходзіць у склад Магілёўскай губерні. У гэтым жа годзе горад з інспекцыяй вучылішчаў наведаў расійскі мінералог В.М. Севергін, які даследаваў мясцовы крыніцу «Каплічка» і адзначыў лячэбныя ўласцівасці яго сяродароднай вады. Крыніца, над якой раней стаяла невялікая царква (разобрана ў 1937 годзе), сёння з'яўляецца помнікам прыроды і сімвалам горада.
Сянно адыграла важную стратэгічную ролю ў Айчыннай вайне 1812 года як ключавы пункт на шляху руху рускіх і французскіх войскаў. Праз горад праходзілі разведвальныя атрады, тут сцягваліся сілы Мюрата, і разглядаліся шляхі адступлення Напалеона. Рускія войскі пад камандаваннем Кутузава кантралявалі гэты раён, каб блакаваць магчымыя шляхі адступлення французскай арміі.
У гэтым жа годзе ўладальнік горада Ксаверый Пуслоўскі будуе ў Сянно драўляную Пакроўскую царкву, якая была разбурана ў 1939-1940 гадах. Цяпер на яе месцы знаходзіцца рэдакцыя раённай газеты «Голас Сенненшчыны».
25 мая 1861 года ўзнік адзін з найбуйнейшых пажараў на тэрыторыі горада Сянно. У выніку згарэла большая частка горада, засталося толькі некалькі дамоў па краях. Згарэла таксама і праваслаўная Мікалаеўская царква.
Б. Кёне распрацаваў праект герба: у зялёным шчыце 2 залатыя накрыж пакладзеныя косы.
10 верасня 1864г. адбылося закладанне новай царквы ў гонар св. Мікалая Цудатворцы на месцы згарэлай Мікалаеўскай. У гэты жа дзень у горадзе адбылося адкрыццё 2-класнага народнага вучылішча.
У Сянно працуе павятовае вучылішча, у якім выкладае вядомы этнограф, фалькларыст, краязнаўца, гісторык, заснавальнік беларускай гуманітарнай навукі Яўдакім Раманаў.
На месцы былой уніяцкай царквы Іллі Прарока ў Сянно ўзводзіцца цагляны праваслаўны Мікалаеўскі сабор — галоўны храм павета. Пабудаваны па ўзоры рускай архітэктуры XVII стагоддзя. Разобраны на цагліны ў 1934 годзе па загадзе Сенненскага райкама КП(б)Б, з якіх у 1935 годзе пабудавалі Дом культуры. У 1961 годзе на гэтым месцы была ўзведзена сярэдняя школа №2.
30 ліпеня ў Сянно прыехаў вядомы беларускі мастак, кампазітар, музыкант Напалеон Орда, які зрабіў акварэльны малюнак мястэчка. Праца знаходзіцца ў народным музеі Кракава (Польшча). Каляровая копія, зробленая краязнаўцам Васілём Бандаровічам, захоўваецца ў цэнтральнай раённай бібліятэцы.
Да Сянно пракладзена тэлеграфная лінія, дзейнічала паштовая станцыя.
27 лютага 1887 года было накіравана пісьмо імператрыцы з прапановай аб узвядзенні прыходскай Мікалаеўскай царквы ў горадзе Сянно ў саборную з адпаведным павелічэннем царкоўнага складу. Загад быў ухвалены ў гэтым жа годзе, і крыху пазней саборная Мікалаеўская царква была ўзведзена.
У горадзе пражывала 4100 жыхароў, з іх 2471 іўдзейскага веравызнання (60%).
Заснавана Сенненскае жаночае прыходскае вучылішча.
Класік беларускай літаратуры Янка Купала (Іван Дамінікавіч Луцэвіч) служыў у маёнтку Свяцкіх у Бяліцы.
Дзейнічала 10 прамысловых і 6 рамясловых прадпрыемстваў, друкарня, бібліятэка, 2 бальніцы.
Выйшла ў свет кніга краязнаўцы К.Ц.Анікевіча, вучня Яўдакіма Раманава, «Сенненскі павет Магілёўскай губерні».
У Сянно па вуліцы Савецкай (былой Садовай або Афіцэрскай) узведзены будынак земскай управы — узор грамадзянскага стылю з элементамі класіцызму. Сёння ў ім размяшчаюцца краязнаўчы музей, Дом рамёстваў і дзіцячая бібліятэка.
У сакавіку створаны Савет рабочых і салдацкіх дэпутатаў. У лістападзе ў Сянно ўстаноўлена савецкая ўлада.
27 лютага ў Сянно адбыўся першы павятовы з'езд Саветаў сельскіх, рабочых і салдацкіх дэпутатаў. 1 мая выйшаў першы нумар газеты «Известия Исполкома» (цяпер «Голас Сенненшчыны»). 9-10 жніўня падаўлена паўстанне левых эсэраў.
Сянно ўвайшло ў склад Віцебскай губерні РСФСР.
У Сянно працавалі вышэйшыя педагагічныя курсы. У гэты жа час памёр вядомы беларускі клерыкальны паэт, грамадскі дзеяч «нашаніўскага» перыяду, сябра Янкі Купалы і Якуба Коласа Андрэй Зязюля (сапраўднае імя — Аляксандр Сцяпанавіч Астромовіч). Быў ксяндзом сенненскага касцёла. Пахаваны ў Сянно, але дакладнае месца пахавання невядома.
17 ліпеня створаны Сенненскі раён у складзе Віцебскай акругі.
Па тэрыторыі раёна (у 15 кіламетрах ад Сянно) пракладзена чыгуначная лінія Орша-Лепель.
Сенненскі раён увайшоў у склад Віцебскай вобласці.
У Сянно пабудавана першая электрастанцыя.
У Сянно пачаў працу льнозавод.
4305 жыхароў (2805 беларусаў, 1056 яўрэяў, 327 рускіх). Дзейнічалі льнозавод, заатэхнікум, гатэль, бальніца, кінатэатр.
6 ліпеня горад заняты нямецкімі войскамі, але ў той жа дзень вызвалены контрударам 20-й арміі пад камандаваннем генерал-лейтэнанта П.А. Курачкіна. 6-10 ліпеня пад Сянно адбылася адна з найбуйнейшых танкавых бітваў пачатку вайны (больш за 1500 танкаў з абодвух бакоў) - Лепельскі контрудар. 8 ліпеня горад зноў захоплены. З 10 ліпеня 1941 па 25 чэрвеня 1944 гг. Сенненшчына акупавана нямецка-фашысцкімі захопнікамі.
Тэрыторыя Сенненшчыны ўваходзіла ў Сенненска-Аршанскую партызанскую зону.
У красавіку пачалі дзейнічаць Сенненскія падпольныя райкамы КП(б)Б і ЛКСМБ. У 1943 годзе на тэрыторыі раёна налічвалася 40 падпольных арганізацый і груп агульнай колькасцю 170 чалавек.
25 чэрвеня 1944 года Сянно вызвалена Чырвонай арміяй.
У Сянно пабудаваны універмаг.
Пачаў дзейнічаць Сенненскі завод сухога абезтлушчанага малака.
У горадзе прайшоў першы Сенненскі марафон, прысвечаны памяці П.М.Машэрава.
Сенненскі раён і горад Сянно аб'яднаны ў адну адміністрацыйную адзінку.
У жніўні адкрыты Сенненскі раённы гістарыка-краязнаўчы музей.
Першую літургію адслужылі ў новым храме Свяціцеля Мікалая Цудатворцы ў г. Сянно.
20 студзеня Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №36 зацверджаны герб Сянно і Сенненскага раёна: на зялёным полі дзве перакрыжаваныя залатыя косы. Указам №277 заснаваны сцяг Сянно і Сенненскага раёна.
10 верасня на Камсамольскай плошчы ў Сянно ўстаноўлены помнік (танк ІС-3) найбуйнейшай танкавай бітве пад Сянно 1941 года.
Сянно ўзнагароджана вымпелам «За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны» да 80-й гадавіны Перамогі.
| Год | Насельніцтва | Заўвага |
|---|---|---|
| 1803 | 860 | |
| 1867-69 | 2418 | Усеагульны каляндар |
| 1870-1876 | 2427 | Усеагульны каляндар |
| 1879 | 2508 | Усеагульны каляндар |
| 1881 | 2583 | Усеагульны каляндар |
| 1883-96 | 3000 | Усеагульны каляндар |
| 1897-98 | 3300 | Усеагульны каляндар |
| 1899-1911 | 4061 | Усеагульны каляндар, (па перапісу 1897 г.) |
| 1912-1914 | 4200 | Усеагульны каляндар |
| 1935 | 4305 | |
| 1959 | 5368 | |
| 1970 | 5239 | |
| 1979 | 6031 | |
| 1989 | 8991 | |
| 2006 | 8418 | |
| 2009 | 8007 | |
| 2016 | 7385 | |
| 2017 | 7238 | |
| 2018 | 7165 | |
| 2019 | 7092 | |
| 2023 | 7158 | |
| 2025 | 6974 |